Τελευταία Άρθρα

Δευτέρα, 30 Μαρτίου 2015

Πως αντιλαμβανόμαστε τη μόρφωση σ' έναν άνθρωπο;


     


       Υπάρχει η αντίληψη σε πολλούς ανθρώπους ότι ένα άτομο θεωρείται μορφωμένο, όταν κατέχει τίτλους σπουδών, ήταν ή είναι ενταγμένο σ' ένα ακαδημαϊκό πλαίσιο ( Σχολείο, Πανεπιστήμιο, κ.λ.π)- σ' αυτή την περίπτωση μιλάνε για ''δάσκαλο''- και εργάζεται ή δραστηριοποιείται μέσα σε οργανισμούς και επιχειρήσεις, χρησιμοποιώντας απλώς τη ''γνώση'' που απέκτησε από τις ανώτερες σπουδές του, σε κάποιον κρατικό ή ιδιωτικό φορέα.


          Είναι έτσι όμως τα πράγματα ή να το θέσω αλλιώς, τι έλεγε ένας σπουδαίος πρόγονός μας, ο Σωκράτης, όταν τον ρωτήσανε να τους δώσει τον ορισμό του μορφωμένου ανθρώπου

Δευτέρα, 23 Μαρτίου 2015

Ποιες είναι οι τέσσερις γυναίκες της ζωής μας;



Μια ιστορία είναι πάντα πιο ελκυστική και περισσότερο αποδεκτή στα ώτα μας, από σκέψεις, ιδέες και παραινέσεις, που κατά καιρούς''βομβαρδιζόμαστε'' από διάφορους ανθρώπους (γονείς, δάσκαλοι, φίλοι, θεραπευτές, κ.λ.π) και μέσα (TV, βιβλία, εφημερίδες, κ.λ.π), για να μπούμε στη διαδικασία της συμμόρφωσης (ειδικά κατά την παιδική μας ηλικία) και αργότερα, (εφηβεία και ενήλικη ζωή) της αντιμετώπισης και επίλυσης προβλημάτων καθώς και επεξεργασίας συναισθημάτων, που έχουν σαν σκοπό την εξέλιξή μας και την πολυπόθητη αλλαγή. 
 

Για να μην κάνω κι εγώ το ίδιο, σας παραθέτω πάραυτα την παρακάτω ιστορία και ο/η καθένας/ια, ας στοχαστεί και ας κάνει τις δικές του/της ερμηνείες.

Παρασκευή, 20 Μαρτίου 2015

Πως μας χειραγωγούν.... χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε!!!


Οι άνθρωποι θεωρούν ότι συνήθως κινούνται σε επίπεδα αυτονομίας και ελεύθερου στοχασμού. Αντιδρούν σε οποιαδήποτε μορφής επηρεασμού και θεωρούν ότι σε μεγάλο βαθμό, οι ενέργειές τους βασίζονται στην ανεξάρτητη ''προσωπική σκέψη”.
 

Είναι έτσι τα πράγματα ή συμβαίνει κάτι άλλο; 
 

Ο Νόαμ Τσόμσκι μας εισάγει μια άλλη πραγματικότητα όπου αντιλαμβανόμαστε ότι σήμερα για ότι συμβαίνει, τίποτε δεν έγινε τυχαία. Μελετώντας τις θέσεις του συγγραφέα, ίσως ν' αναγνωρίσει κάποιος/α τη δική του καθημερινότητα, τις ''τυχαίες'' συμπτώσεις της ζωής, τη δική του εν τέλει πραγματικότητα. 

Πέμπτη, 12 Μαρτίου 2015

Πόσο χρόνο διαθέτουμε στα αγαπημένα μας πρόσωπα;



Για πολλούς ανθρώπους σκοπός ζωής, είναι να αποκτήσουν όσο περισσότερα υλικά αγαθά μπορούν, για να δημιουργήσουν τις απαραίτητες συνθήκες, που αυτοί οι ίδιοι και η οικογένειά τους να ζουν πλούσια.

Η συνεχής ενασχόληση με τη δουλειά, ''κλέβει'' χρόνο απ' τα αγαπημένα μας πρόσωπα, που είναι ότι πιο σημαντικό και πολύτιμο στη ζωή μας. 

Και αυτό που καταλήγουμε να κάνουμε είναι να στερούμε απ' τον εαυτό μας τη χαρά να μοιραζόμαστε εμπειρίες και βιώματα μαζί τους, και να ''πνιγόμαστε'' μέσα σε ένα κυκεώνα επαγγελματικών υποχρεώσεων και στόχων, που φυσικά δεν έχουν τέλος.

Τρίτη, 3 Μαρτίου 2015

Μόνο ο εαυτός μας ....γνωρίζει τη λύση!!!


 
Πολλές φορές οι άνθρωποι μπερδεμένοι από τις διάφορες καταστάσεις και δυσκολίες που αντιμετωπίζουν, φτάνουν στο σημείο να εναποθέτουν τις ελπίδες τους, σε άτομα που θεωρούν ότι έχουν την δυνατότητα να τους επιλύσουν τα προβλήματά τους και να λειτουργήσουν αντί αυτών. 
 
Αλήθεια για κάθε πρόβλημά μας, ποιος ξέρει καλλίτερα από όλους τη λύση;
 
Κάποιος ''ειδικός'' θα απαντούσαν πολλοί από εμάς ή κάποιος/α που έχει μεγάλη εμπειρία στη ζωή. Σαφώς και όχι. Ο καταλληλότερος για να επιλύσει κάθε πρόβλημά μας, είναι ο ίδιος μας ο εαυτός.
 
Εμείς γνωρίζουμε πόσο αντέχουμε να κάνουμε μια κίνηση για την επίλυση ενός θέματος, πότε είμαστε έτοιμοι να ''δράσουμε'', αλλά και με ποιον τρόπο μπορούμε να το αντιμετωπίσουμε. 

Δευτέρα, 2 Μαρτίου 2015

Πόσο ευγνώμονες.... είμαστε οι άνθρωποι;



    Ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά των ανθρώπων είναι ότι τα περισσότερα πράγματα στη ζωή μας τα θεωρούμε δεδομένα.

    Δεδομένη η υγεία μας, δεδομένη δουλειά μας, δεδομένη/ος η/ο σύζυγός μας, δεδομένα τα παιδιά μας, όλα δεδομένα και αν κάτι δεν πάει καλά γκρινιάζουμε, θυμώνουμε και αισθανόμαστε απογοητευμένοι και θλιμμένοι.


   Συνήθως δεν ικανοποιούμαστε με τα απλά πράγματα που είναι όμως τόσο σημαντικά. 
 

    Προσδοκούμε πάντα κάτι ''ανώτερο'' (ποιο είναι αυτό; Μακάρι να ξέραμε κι εμείς τι ακριβώς επιζητούμε!!!), αγωνιζόμαστε διαρκώς με πείσμα να κερδίσουμε όλο και περισσότερα για να καλυτερέψουμε τις συνθήκες ζωής μας( έτσι λέμε) και αφήνουμε το παρόν, να περνά χωρίς να το χαιρόμαστε, χωρίς να το ''ζούμε'' με απώτερο σκοπό να ζήσουμε αργότερα, όταν θα έχουμε φτάσει στο επίπεδο (ανώτερο;) που επιδιώκουμε.